‘Pittig en attractief’. Beter kunnen we Mol en haar inwoners niet voorstellen. Pittig, dankzij het dynamisme en het bruisende winkel- en uitgaanscentrum. Attractief, dankzij de vele evenementen, de toeristische trekpleisters en de prachtige natuur. Mol telt bijna 35.000 inwoners. Zij wonen verspreid over twaalf gehuchten, waarvan het Centrum het dichtstbevolkt is. Met een oppervlakte van maar liefst 11.419 ha behoort Mol tot de grootste gemeenten van het land.
De aanwezigheid van de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek (VITO) en het Studiecentrum voor Kernenergie (SCK), maakt de gemeente tot een centrum van kennis en onderzoek. Verder zijn de belangrijkste industrieën: toerisme, de zandwinning en de daarmee samenhangende glasindustrie. Met zijn vele toeristische overnachtingen en een stijgend aantal dagjestoeristen is Mol in de provincie dé toeristische gemeente bij uitstek.

Geschiedenis
De gemeente lag na de laatste IJstijd aan de westrand van het Kempisch Plateau. Het water werd afgevoerd via de bovenlopen van de Nete die met de Grote Nete en de Mol-Nete twee grote parallelle afvoertakken vormt. De Mol-Nete vloeit iets ten oosten van het huidige Mol-centrum samen met de Scheppelijke Nete. In samenhang daarmee werd de alluviale vlakte van de Mol-Nete steeds breder. Zo ontstond er een groot begraasbaar gebied ten zuiden van Mol-Centrum, wat voor de bewoners (veetelers) van groot belang was. De huizen van het dorp stonden op de hoger gelegen noordzijde van die alluviale vlakte. Verder naar de noordzijde was er het kilometerbrede Mols Veld, de oude korenschuur van Mol. Een voorbeeld van een open veld, wat duidt op een oude gemeenschappelijke bewinning.
De ouderdom van de naam Mol is niet te bepalen. Waarschijnlijk is de naam ontstaan toen de bewoners uit de omgeving van Tongeren onze streek bevolkten na de opstand van de Eburonen ten tijde van Caesar. De volksverhuizingen in dit grensgebied van het Romeinse Rijk gingen gedurig door, zeker vanaf de 3de tot 5de eeuw na Christus. In de toponiemen uit de omgeving van Mol zijn echter weinig sporen te vinden van Keltische of Romeinse naamgeving. De riviernaam ‘de Nete’ (wat de walmende, dampende, stinkende betekent) gaat wel ver terug in het verleden.
De naam Mol werd in de Middeleeuwen als Molle, Mol-le geschreven en bestaat uit twee lettergrepen: de eerste verwijst naar de mulle grond, de tweede lettergreep ‘le’ of ‘lo’ verwijst naar een beboste hoogte. De ‘lo-namen’ zijn bij vele grote dorpen uit de streek schering en inslag. Denken we maar aan Balen (vroeger Baenle), Geel (vroeger Ghele), Tongerlo en Westerlo.

Abdij van Postel
In de noordelijkste uithoek van de gemeente, tegen de Nederlandse grens, ligt het bosrijke Postel met zijn imposante abdij die al in de 12de eeuw opgericht werd. Het zijn de norbertijnen die er sinds die tijd de streek ontginnen en gastvrijheid hoog in het vaandel dragen.

Jakob Smitsmuseum
Het Jakob Smitsmuseum heeft zijn thuishaven in de oude pastorie van Sluis. In dit prachtige museum kunnen de werken van meester Jakob Smits bewonderd worden. Jakob Smits is één van onze grootste Belgische schilders (1855 – 1928).

Historische site ‘De Markt’
Het Centrum herbergt een schat aan oude gebouwen. Blikvanger is de Sint-Pieter-en-Pauwelkerk die dateert uit de 15de eeuw. Bijzonder typisch is het oude gemeentehuis dat net voor de kerk staat. ‘Het Steentje’ en ‘Het Baxenhuis’ roepen nog de sfeer van vroeger op.

De dierenmarkt
De dierenmarkt, ‘konijnenmarkt’ in de volksmond, bestaat al meer dan honderd jaar. Zowel professionele handelaars als gelegenheidsverkopers bieden er elke zondag pluimvee, konijnen, vissen, knaagdieren, vogels, enz. te koop aan. De markt lokt wekelijks honderden bezoekers uit binnen- en buitenland.

De vijftien kapellekens
De vijftien kapellekens in de bosrijke omgeving van Achterbos is een openluchtkruisweg. Veertien uniforme kapellen zijn er in 1815 gebouwd. De grootste kapel dateert al uit de 18de eeuw.

De molen van Ezaart
De molen is de laatste nog bestaande molen van de zeven windmolens die onze gemeente ooit rijk was. Hij werd in 1856 gebouwd en in 1913 gecementeerd en gekalkt. In 1960 werd hij geklasseerd en beschermd als monument. Na een grondige restauratie in 1984 is de molen opnieuw maalvaardig.

Sint-Willibrorduskapel
De Sint-Willibrorduskapel met z’n prachtige akoestiek werd in 1696 opgetrokken. In 1948 klasseerde men de kapel als beschermd monument. Naast Sint-Willibrordus vereerde men hier ook de Heilige Marcoen. De kapel werd in 1996 gerestaureerd.

Witte stranden
Prachtig witte stranden, helder water en véél groen. Dat zijn onze belangrijkste toeristische troeven. Deze witte stranden vind je rond de waterplassen die zijn ontstaan dankzij de industriële witzandontginning.

Quartz Experience
In de unieke interactieve tentoonstelling Quartz Experience van Sibelco kom je meer te weten over de uiteenlopende toepassingen van kwartszand en andere mineralen. Je leert er ook hoe een groeve tijdens en na ontginning met veel zorg wordt heringericht tot een mooi natuur- of recreatiegebied.

Onderwatermuseum
Vele duikers kennen het Zilvermeer voor zijn onderwatermuseum. Kunstwerken werden naar de bodem van de grote watersportvijver gebracht. De tentoongestelde objecten leunen sterk aan bij het tuingenre (trollen, kabouters…) of zijn abstracte kunstwerken van kunstenaars uit de streek.

Zilvermeerhaven Port Aventura
Met 200 aanlegplaatsen biedt ‘Port Aventura’ een tijdelijke of vaste verblijfplaats voor toerboten en jachten. Je kan er bovendien vanuit het havencafé of terras genieten van een prachtig uitzicht over het 85 ha grote binnenmeer. Een uitvalsbasis voor wandelaars en fietsers of voor wie houdt van rust en natuur.

Info
Christophe Verdonck
Tel.: 014 32 40 06
E-mail: Christophe.verdonck@gemeentemol.be

Dorpsfiche
Provincie: Antwerpen
Streek: Zuiderkempen
Oppervlakte: 11.419 ha
Hoogte t.o.v. de zeespiegel: +/- 23 tot 44 meter
Aantal inwoners: bijna 35.000