“Verkoop een idee, vraag géén geld”, “Laat sterke functies mee betalen voor zwakke functies” of ‘”het platteland is een goed doel” waren van die one-liners waar de méér dan 100 deelnemers aan de Plattelandsacademie konden van genieten. Vijf inleidingen die encyclopedisch waren opgevat, gaven het zeer brede spectrum aan waar financiering vandaan kan komen voor projecten op het platteland. Dat er middelen te kort zijn voor die plattelandsontwikkeling, is geweten. In het algemeen is er een zoektocht naar subsidies, vooral van Europa of korter bij van de Vlaamse overheid. Vooral overheden zoeken hier hun heil.  

Eva Roeykens (plattelandsloket Vlaams-Brabant) presenteerde een overzicht van alle Europese projectsubsidies  en Liesbet Belmans (VVSG) overliep de taken van de plattelandsgemeenten en de urgente nood aan extra financiering hiervoor.

Dat Nederland zo’n beetje gidsland blijft in de zoektocht naar alternatieve financiering bewees landbouweconome Evy Mettepenningen (UGent). Zij toondeverschillende methodieken om publieke goederen en diensten, waar géén markt voor is, toch een aspect van private goederen te verlenen. Aan de vraagzijde via een indirecte vermarkting of een gegarandeerde vraag. Aan de aanbodzijde via het ‘call for tender’ principe.

Stefan De Brabander (VLM) bewees dat de werkelijkheid complexer is en dat het financieringsmechanisme waar sterke functies (wonen, industrie) mee betalen voor zwakke functies (landschap, natuur, landbouw) in Vlaanderen nog wel even op zich laat wachten.

Tot slot en zeker door de aanwezigen sterk geapprecieerd kreeg Ludwig Forrest (KBS) de kans om uit te leggen dat de Stichting, naast het beheren van fondsen ook dienstverlenend kan zijn voor het aanmaken van een projectrekening. Wie stort op zo’n rekening krijgt een fiscale aftrek. Het project waarvoor je stort is een‘goed doel’ wat met uitzondering van evenementen, publicaties, websites ongeveer alles kan zijn. Dit model van ‘zelf-financiering’ verdient meer promotie.

In de reflectie stelde Wim Ceulemans (Boerenbond) duidelijk dat projectfinanciering niet het enige succesingrediënt is. Elk project start immers bij een goed idee en geen enkele financieringsbron alleen kan een goed idee genereren. Het is minstens even belangrijk dat de juiste mensen met de goeie netwerken en de correcte competenties rond de tafel gebracht worden voor elk project. Er zijn heel wat competenties op het platteland die creatieve ideeën kunnen genereren, en er zijn stevige netwerken die mee kunnen zorgen voor de nodige ‘gedragenheid’ van een project.
En het zijn net creatieve innovatie en gedragenheid die het verschil kunnen maken. Daarnaast wees hij ook nog op een manco. Een project als ‘Dorp met Toekomst’ van Landelijke Gilden en Cera toont aan dat een beperkte financiële injectie die als ‘seed money’ in handen van vrijwilligers gegeven wordt, een ontwikkelingsdynamiek teweeg kan brengen die de originele verwachtingen overtreft. Het is dan ook tegen deze achtergrond spijtig om te moeten vaststellen dat vrijwilligerswerk weinig of niet als hefboom kan ingezet worden in het kader van plattelandsprojecten.
Dank u wel (zeggen, leerde ons Ludwig bij het hoofdstuk over fondsenwerving). 

Karel Lhermitte