Menu

Terug naar Actualiteit >Godveerdegem, van landbouwdorp naar woondorp

Geschreven op 17 oktober 2017. - Ledenblad Buiten, Fietsen en wandelen
Wandelen door Godveerdegem

De wandelaar trekt door Vlaanderen, op zoek naar mooie dorpen, interessante mensen en boeiende verhalen, vergezeld door helpers die de lokale situatie goed kennen. In Godveerdegem, aan de poort van de Vlaamse Ardennen, trekt hij op pad met voorzitter Jan Cosijn en bestuurslid Geert Beerens.

>> Maak een virtuele wandeling door Godveerdegem

Pestheiligen en Hostieweg

We starten de dorpswandeling op de hoek van het Sint-Paulusplein en de Tweekerkenstraat.

Sint-Pauluskerk GodveerdegemDe bestuursleden van Landelijke Gilde Godveerdegem zijn vandaag gids in eigen dorp. We spraken af aan de Sint-Pauluskerk in de Tweekerkenstraat. “Ook de kerk van Erwetegem ligt verderop in deze straat. Voor de fusie hadden beide gemeenten hun eigen Kerkstraat”, steekt Geert Beerens van wal. “Het beschermde kerkje, waarvan het oudste deel dateert uit de 14de eeuw, bezit een merkwaardig retabel, met beelden van de pestheiligen. Het kunstwerk herinnert aan de pestepidemie van de 16de eeuw, waarbij zowat een derde van de bevolking omkwam. Gelovigen uit de omliggende gemeenten kwamen eeuwenlang naar ons dorp om op voorspraak van deze heiligen gespaard te blijven van de pest. Het retabel zelf werd niet gespaard. Van de 6 beelden zijn er nog maar 3 origineel. Ooit werden ze allemaal gestolen en slechts 3 werden  teruggevonden. De andere zijn replica’s.”

Hostieweg GodveerdegemAan de achterkant van de kerk herinnert de nu doodlopende Hostieweg nog aan een andere kerkdiefstal. “Bij een inbraak op Witte Donderdag in 1908 werden het stoelgeld en twee kelken met hosties gestolen. In hun vlucht gooiden de dieven de hosties in de kelken weg. Het pad dat naar het ziekenhuis leidde, kreeg later de naam Hostieweg. Een deel van het pad verdween door de bouw van de nieuwe wijk Lelie. Later kwam er een gedenkteken, maar het monumentje verdween toen de werken aan de nieuwe wijk van start gingen. Er zouden wel plannen zijn om het op een andere plek terug te plaatsen.”

Nieuwe wijk in bronnengebied

Via de Tweekerkenstraat wandelen we verder naar de Leliestraat.

ruïne van de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van BijstandIn de Leliestraat lopen we voorbij de ruïne van de kapel van Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand. Deze vrij grote kapel dateert uit de 18de eeuw, maar raakte vanaf de jaren zeventig in verval. Alleen een gedeelte van de buitenmuren staat nog recht. “Deze ruïne is een doorn in het oog van heel wat inwoners”, zegt Jan Cosijn. “Het gebouw is beschermd sinds 1974 en het mag dus niet gesloopt worden, maar er is geen geld voor een restauratie.” In 2011 vroeg het gemeentebestuur van Zottegem al voor de vierde keer tevergeefs om de ruïne te mogen afbreken.

Verderop in de straat, in de buurt van het Sint-Elisabethziekenhuis, zijn bouwfirma’s druk in de weer met woonproject De Lelie. “Vroeger was dit een weideland met een bronnengebied. Op sommige plaatsen is het
er dan ook erg nat. Deze nieuwe wijk, die deels op het grondgebied van Godveerdegem ligt, beslaat 40 hectare en zal 720 nieuwe woongelegenheden bevatten. Het wordt een mix van allerlei types van woningen: koopwoningen zowel als sociale woningbouw, assistentiewoningen en begeleid wonen. Pas tegen 2030 zal de wijk volledig klaar zijn. De straatnamen verwijzen naar pioniers van het ziekenhuis. De eerste huizen zijn intussen bewoond. De wijk ligt niet ver van het station. Door de zeer goede treinverbindingen met Brussel en Gent is Het bronnengebied, met op de achtergrond de nieuwe wijk. Godveerdegem en omgeving erg interessant als woondorp.”

Openluchtmis voor Sint-Antonius

Door de wijk wandelen we terug naar de Tweekerkenstraat. Via de Korenbloemstraat komen we aan de Stopweide.

Van het verstedelijkte Godveerdegem is aan de Stopweide niet veel te merken. “Die naam is afgeleid van de natuurlijke omheiningen die de weide- en akkerlanden vroeger hadden”, verklaart André Van Ruyskensvelde, die net als bestuurslid Geert in het dorp geboren en getogen is.

 

 

Op deze plek heb je een mooi uitzicht op de kerk. Een fietspad meandert tussen de velden. Op de kruising van de Korenbloemstraat en de Stopweide ligt de Sint-Antoniuskapel, waar jaarlijks een openluchtmis plaatsvindt ter gelegenheid van het feest van de heilige Antonius. “Enkele jaren geleden hebben we de kapel in ere hersteld en de omgeving verfraaid”, zegt Geert. “De processie naar de kapel, die we dit jaar hielden, werd een groot succes. We denken er zelfs aan om ze om de 3 tot 5 jaar te herhalen.”

Aan de kapel ontmoeten we ook Marcel Van Der Meersch, die samen met dirigent Antoine De Troyer al 40
jaar de drijvende kracht is achter het zangkoor Sint-Paulus. Marcel wordt volgend jaar 80 en zingt al sinds zijn elfde in de kerk. “Het koor werd een fijne vriendengroep. We tellen nu 38 leden, maar ooit waren er dat meer dan 60. In de kerk zingen we alleen nog bij speciale gelegenheden, maar we zingen ook op feesten en namen zelfs deel aan provinciale wedstrijden. Een van de eerste keren dat we deelnamen, werden we erop
aangesproken dat we geen uniform hadden zoals de andere koren. Toen de jury bekendmaakte dat we gewonnen hadden, zei ik dat we dan wel geen uniform hadden, maar wel konden zingen”, lacht Marcel.

Hof ten draf

We wandelen terug naar de Tweekerkenstraat.

Godveerdegem heeft nog maar één café. “Dat waren er pakweg twintig jaar geleden nog vier. ‘Bij Frien’, tegenover de kerk, was misschien wel het bekendste”, zegt Geert. Het café, dat in 1995 de deuren sloot, werd uitgebaat door André Van Ruyskensvelde. Het was het grootste duivenlokaal van Oost-Vlaanderen. “Mijn vrouw baatte het café uit, ik zorgde voor alles wat met de duiven te maken had. Daarnaast werkte ik in een textielfabriek en drukte ik overlijdensbrieven, gebedsprentjes, geboortekaartjes en ander drukwerk. Twee keer per jaar verkochten we zelfs nog plant- en zaaigoed. Mijn moeder noemde het hier ‘Hof ten draf’, waarmee ze wilde zeggen dat het moest vooruitgaan. En werk was er genoeg!” Het dorpscafé stond tegen de drukke Tweekerkenstraat. Het trottoir voor deur was maar een tegel breed. “Als je met je duivenmand naar buiten wilde, moest je dus opletten. In de zijmuur van het café zat een klein raampje”, herinnert Geert
zich. “Doordat de straat kronkelde en het café nog geen halve meter van de straat lag, zag je daar de auto’s recht op je afkomen. Dat was soms wel beangstigend.”

Intussen raakte Godveerdegem in de streek ook bekend door het Z-park, een winkelcentrum dat groeit rond de vroegere Delhaize en nu al een tiental winkels telt.