Menu

Terug naar Actualiteit >Van lampenolie naar bioplastiek: huttentut

Geschreven op 28 augustus 2021. - Nieuws, Tuinieren
Huttentut op het veld

Huttentut is een oeroud landbouwgewas, dat men ooit kweekte voor de oliehoudende zaden. De olie deed de lampen branden, tot de invoering van gas en later elektriciteit. De plant raakte -zeker in onze contreien- volledig in onbruik, maar wordt nu herontdekt voor nieuwe toepassingen. 

 

Over de plant 

Wie de plant koolzaad een beetje kent, zou huttentut ermee kunnen verwarren. Camelina sativa (huttentut) is immers van dezelfde plantenfamilie. Het is ook een kruisbloemige soort, makkelijk herkenbaar aan de vier kroonblaadjes per bloem. Grofweg zie je het verschil aan de kleur, huttentut is veel bleker geel dan koolzaad. Huttentut is een eenjarige plant met stengels tot 120 cm hoog. De bloemen staan in een losse tros op het uiteinde van elke stengel, ze bloeien in mei en juni en zijn rijk aan nectar. Het maakt van huttentut een ideale bijenplant en zelfs het blad is eetbaar. Deze 'oude plant' heeft bijnamen zoals dederzaad of vlasdodder.  

 

De nieuwe toepassingen  

De tijd van de lampenolie is voorbij, maar huttentut wordt toch weer gewaardeerd om zijn kwaliteiten als oliehoudende plant. Landbouwers herontdekken dit gewas, het kan goed tegen de droogte, de zaden geven een goede productie aan tafelolie en de pulp is eiwitrijk voedsel voor de dieren. Met zijn kwaliteiten als bijenplant wordt huttentut nu vaak gebruikt in mengsels voor akkerranden. Ook de industrie heeft interesse. De pure plantenolie (PPO) die huttentut levert is bruikbaar als biodiesel en levert PHA, dat zijn natuurlijke polymeren die volledig bio-afbreekbaar zijn. Binnenkort is huttentut weer helemaal terug in onze leefwereld als bioplastiek of in cosmetica.