Menu

Terug naar Actualiteit >Verslag van een varkenskopverkoop

Geschreven op 21 januari 2019. - Nieuws, Erfgoed, Eten en drinken, Zingeving en solidariteit
Sint-Antoniusviering in Meeuwen

Pastoraal vormingsmedewerker Nathan beleefde zijn eerste varkenskopverkoop en deelt deze ervaring graag aan de hand van een verslag! 

De foto is genomen op de Sint-Antoniusverkoop van Meeuwen, het verslag is van de veiling voor Sint-Antonius te Bocholt. 

 

De indrukken van Nathan

Geen idee wat te verwachten, wanneer ik ’s morgens in m’n ijskoude auto stap. Het is zondagmorgen, en ik rijd naar Bocholt waar de Landelijke Gilde de varkenskop veilt voor de feestdag van Sint-Antonius. Sint Teunis, zoals ze zeggen. Ik had eerder al vernomen dat het best wel spektakel is, dus ik ging graag op hun uitnodiging in om dat eens mee te maken.

Ik moet zoeken naar een parkeerplaats want de centrale parking lijkt volzet. Ik rij een eindje terug en vind een plekje in een zijstraat. Terwijl ik naar het Parochiehuis wandel, passeer ik de kerk waar aan de uitgang een champetter staat te wachten, weggelopen uit Bokrijk volgens mij. Hoge hoed, uniform en een bel in de hand. Met m’n handen in m’n zakken om ze warm te houden blijf ik staan. De mis zal wel bijna gedaan zijn.

Wanneer m’n tenen stilaan koud beginnen krijgen, sijpelen de eerste mensen de kerk uit. De champetter begint te bellen en te roepen: ‘Ga naar het Parochiehuis voor de varkenskop!’. Hij geeft al gauw zijn bel door aan enkele kinderen die ook de kerk uitkomen en het bellen met plezier van hem overnemen. Blij dat ik eindelijk de warmte kan opzoeken volg ik de lachende meute.

Er blijkt al heel wat volk rechtstreeks naar de zaal te zijn gekomen want het is er gezellig druk. Ik koop me een kom soep, zet me neer en geef m’n ogen de kost. Vooraan staan dierenkooien opgestapeld met hanen, kippen,  parelhoenen en konijnen. Daarnaast staat een hele tafel vol met fruitmanden, bierkorven, kamerplanten en nog wat zaken. In het midden valt m’n oog op een grote groentemand met in het midden de varkenskop. Hierrond draait het dus.

De veilingmeester, meegelift uit het tijdperk van de champetter, laat er geen gras over groeien en begint de verkoop wanneer de laatste kerkgangers binnen zijn. Een koppel hanen is eerst aan de beurt. 10 euro is het startbedrag en de handen gaan in de lucht. Het gaat vlot, echt vlot. Ik kijk de zaal rond. In de achterste helft van de zaal zijn er geen stoelen, de mensen staan recht aan tafeltjes. De actiefste bieders bevinden zich daar. In tegenstelling tot de champetter en de veilingmeester niet uit een vorige eeuw. Jonge gasten, ouders waarvan de kinderen in de gang aan het spelen zijn. Mekaar aanmoedigend om toch nog een hoger bod te doen. Er wordt gelachen en mekaar op de schouder geklopt bij een winnend bod. Wat een sfeer.

Wanneer m’n borrel, die ik kreeg van een bestuurslid in blauwe overal en een sjaaltje van rood met witte stippen, leeg was, koop ik me nog een boterham met smaakvol stevig gebakken spek want het is al na de middag. Ik bied mee voor een mooie plant om in m’n tuin te zetten, maar haal het niet. De uitgestalde producten worden minder en minder, de zaal geraakt voller en voller. De spanning stijgt. Mensen vinden mekaar en rekenen uit hoeveel ze kunnen samenleggen voor de varkenskop. Dan is het zover, de grote mand gaat de lucht in. De eerste biedingen komen vlot. Enkele jonge mannen steken gedurfd hun handen in de lucht, met bewondering lachende makkers rondom hen. Naarmate het bedrag groter wordt, wordt het gejuich van de verschillende clans luider. We zitten ondertussen al aan 1450 euro voor ocharme een paar selderstengels, enkele witloofkolven en een varkenskop die nog verwerkt moet worden tot iets eetbaars. Hier spelen duidelijk andere belangen. Eenmaal, andermaal… en opnieuw gaat er een hand omhoog. De zaal wordt uitzinnig. Ik hoor de mensen rondom mij zeggen dat het een recordbedrag is. Ik sla m’n hand voor het hoofd van ongeloof. Ondertussen zitten we aan 2000 euro. De hamer gaat op de tafel. Verkocht aan een vriendengroep Bocholtse ondernemers. Ik ben er niet goed van. Achja, de plaatselijke kleuterschool en Samana kunnen er maar wel bij varen.

Foto van de enthousiaste ploeg te Bocholt